GR10 – Dag 1 | Van Vleuten naar Biriatou

Jun 27, 2023 | GR10

Lieve mensen,

Een heel kort nachtje was het, misschien 3 1/2 uur? :-). Vanochtend om 5:00 uur opgestaan, en om 6:19 uur uitgezwaaid door Steven op station Vleuten.

Ik heb mijn uiterste best gedaan mijn rugzak licht te houden, en het is gelukt! Ik heb een basisgewicht van 8 kg op mijn rug. Maar dat is zonder eten en water, en met de belachelijke hoeveelheid water die ik vandaag bij mij draag plus eten voor drie dagen weegt de rugzak 14,2 kg :-)! Zo’n gewicht wil ik in elk geval morgen niet op mijn rug.

Aan de zijkant van mijn rugzak zie je de lichtgewicht handsfree paraplu, die ook nog uv- werend is. Ik ben heel benieuwd wat me die gaat brengen!

In Rotterdam zwaaide mijn lieve schoonzus Wieneke me uit.

En nu de trein in: het avontuur kan beginnen!

In Parijs is de trein op tijd.

En de TGV brengt me met een snelheid van 314 km/h naar Hendaye.

Toen ik de trein uitstapt, bleek er ook een Franse vrouw uit te stappen, die, jawel, ook solo de GR10 wilde gaan lopen. Met Brigitte liep ik naar het officiële startpunt van de GR.

En de bedoeling is, dat ik van hier:

naar hier:

ga lopen.

De zee
Zo mooi!
Selfie!!!!!

Brigitte wilde alvast een paar kilometer gaan lopen aan het eind van de middag, om daarna ergens te gaan bivakkeren, en daar had ik ook wel oren naar.

Ze liep een heel stuk sneller dan ik, maar dat vond ik niet zo erg: ik zou wel treffen op de plek waar ze haar tent had opgeslagen.

Achteraf hadden we dat beter wat slimmer kunnen afspreken. Op een gegeven moment begon ik te twijfelen of ik haar niet al voorbij was. Niet zo’n handige actie op de eerste dag, met zo weinig slaap achter de kiezen.

De rollende heuvels van Baskenland. In de verte de zee.
Een heel ander taalgebied!
Het kerkje van Biriatou

Uiteindelijk trof ik Brigitte voor de kerk, in het dorpje Biriatou.

Onder een afdakje mochten we ons kampje opslaan 🙂

Links boven liggen mijn spulletjes. Rechts die van Brigitte.

Nu hopen dat de Baskische tieners zo naar binnen worden geroepen door hun moeders….

Dan kan deze vermoeide moeder zelf gaan slapen;-)

Helemaal stuk!

Tot morgen!

Simone

Related posts:

GR10 – Terugblik

GR10 – Terugblik

Lieve allemaal, Ik ben nu zo’n vier weken terug van mijn GR10 avontuur, weer thuis na vele weken dagelijks wandelen,...

3 Comments

  1. Ingrid Gorter en Renata Smits

    Wow…geweldig Simone!!!!
    We wensen je een heel goede tocht met mooie, leuke en inspirerende momenten en ontmoetingen en vooral genieten!

    Reply
  2. Dotty Seiter

    Simone! “So little sleep behind the teeth”—I like this idiom; it’s not one I’ve heard in English. I am sorry to hear of your having to navigate with less than adequate sleep but I remain so impressed by your pluck now that you are living what was previously a dream. I send my love with you.

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *