GR10 -Dag 10 | Rustdag Lescun

Jul 6, 2023 | GR10

Niet te geloven, het is de 10e dag alweer hier in de Pyreneeën.

Gisteravond laat maakte ik avond eten in de keuken van de camping, en daar ontmoette ik Katie, een Amerikaans-Nederlandse GR 10 solo-loopster, die in het ‘gewone leven’ 20 minuten fietsen van mij vandaan woont.

Zij had een minstens zo zware eerste periode gehad als ik. Ook zij had regen gehad, modder, maar daarnaast ook nog grote hagelstenen op haar hoofd. Baas boven baas!

Het was goed om met iemand te spreken die ook een zware tijd had gehad, ik was geen uitzondering.

Fijn om ervaringen te delen, zeker in een gebied waar je niet zoveel solo-lopers tegen komt, en de meesten ook alleen maar Frans spreken. Dat is heel erg goed om je Frans mee te oefenen, maar soms is het ook heel fijn om gewoon te kunnen zeggen wat je wilt zonder al te veel na te hoeven denken.

Vanochtend had ik mijn wekker vroeg gezet, zodat ik eventueel vroeg kon vertrekken, want vanavond en morgenavond wordt er onweer verwacht.

Ik voelde meteen stress, omdat ik bang was toch al te laat te zijn, en niet in onweer terecht wil komen. Dus ik besloot nog een extra nacht op deze camping te blijven.

Ik begin eraan te wennen dat ik telkens dit soort beslissingen moet nemen. Gaan of niet gaan? Ik kies op dit moment steeds voor de optie die me het minste stress bezorgt. Het is allemaal al spannend genoeg.

Achteraf zal ik nooit weten of dit de juiste beslissing was. Had ik gisteren moeten kiezen om door te wandelen? Ja, maar dan had ik Guillaume en Jean Pierre niet ontmoet.

En had ik vandaag niet gewoon op weg moeten gaan, want ik hoorde net van Katie dat zij prima op tijd is aangekomen in Borce, ruim voor het onweer. Ja, maar dan had ik niet een super gezellige lunch gehad met Selma, die solo de HRP loopt (Haute Route Pyreneenne- loopt over de grenskam).

Selma is een zeer ervaren loopster met wie ik veel uit te wisselen heb, en van wie ik veel leer. En die ook in de eerste week dat ze in de Pyreneeën liep al ongeveer 50 keer bijna besloten had om mee op te houden. En toch heel gelukkig was dat ze dat niet had gedaan.

Langzamerhand begin ik te leren dat de juiste beslissing is de beslissing is die ik neem. Of misschien beter gezegd: het is de enige mogelijke beslissing, anders had ik wel anders besloten. Of zoiets…

Wat ik bedoel te zeggen: ik wil me daar niet meer het hoofd over breken, of ik beter iets anders had kunnen besluiten. Want elke kant die ik kies heeft iets moois.

Ik hoop dat ik iets van die mindset mee kan nemen naar huis als ik weer terug ga :-).

Het landschap is hier in de tussentijd veranderd van Baskische heuvels naar spitse rotswanden:

Cirque de Lescun
Prachtig!

Selma en ik lopen naar Lescun voor boodschappen en lunch.

Epicerie & Restaurant

Dit is wat een randonneur nodig heeft!:

In de tussentijd loop ik een van degenen die me op het pad van de Pyreneeën heeft gezet tegen het lijf: Ton Joosten, schrijver van vele boeken over de Pyreneeën . Een van mijn ‘helden’. Wat een toeval!

En nu slapen! Morgen is het vroeg dag!

Liefs allemaal!

Simone

Related posts:

GR10 – Terugblik

GR10 – Terugblik

Lieve allemaal, Ik ben nu zo’n vier weken terug van mijn GR10 avontuur, weer thuis na vele weken dagelijks wandelen,...

4 Comments

  1. Dotty Seiter

    Simone, what riches you have already amassed in just 10 days of your GR10—the grand people you meet, the grand fresh air, the great grand mountains and skies, the gorgeous fruits and vegetables in Lescun!

    I wholeheartedly agree re decisions—each one you have made has been just the right one, and I know this because is each one is precisely the one you made. ❤️

    Reply
    • Simone Nijboer

      Thanks so much!!!

      Reply
  2. Suzanne

    Wat lijkt me dat fijn voor je om even onder gelijkgestemden te zijn!
    En wat schitterend, dat landschap!

    Reply
  3. Weia

    Cirque de Lescun, dat lag aan het eind van je allereerste Pyreneeënwandeling!!

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *