GR10 – Dag 11 | Van Lescun naar Borce

Jul 7, 2023 | GR10

Vandaag was de eerste dag dat ik met mooi weer vertrok, en ruim voor het onweer aankwam.

Allereerst afscheid genomen van twee Nederlandse mannen, precies dezelfde mannen die ook uit de trein stapten op dag 1.

Ik was toen ook al zwaar onder de indruk dat zij de HRP zouden gaan lopen (de hoge route over de grenskam). En ik had gelijk! De HRP is niet voor watjes… Alleen van hun foto’s al kreeg ik het Spaans benauwd. Respect!

Toen ik ze gisteren aan zag komen lopen was ik helemaal blij. Zo leuk om even in je moerstaal te kunnen praten over alles wat je hebt meegemaakt!

Er is nog een minieme kans dat onze wegen elkaar kruisen, want de HRP en de GR 10 overlappen voor een klein gedeelte. wie weet!

Gisteravond nog met Ton Joosten een paar woorden gewisseld. Heel erg leuk om hem in levenden lijve te ontmoeten, ik heb destijds zijn Pyreneeën gidsen uitgespeld.

Hij drukte mij op het hart om vooral te genieten van de weg. En niet te ver vooruit te denken. Ik vroeg hem namelijk door over de Ariege, het gebied waar hij woont en zijn refuge heeft.

Maar: we zijn daar nog lang niet. Dus nu eerst maar ervaren hoe het is door dit stuk van de Pyreneeën te lopen. Daarna weer verder kijken. Alles stap voor stap. Letterlijk!

Tegen de tijd dat ik in de Ariege ben, hoop ik hem op te zoeken en een nacht in zijn gite te verblijven.

Onder een stralende zon loop ik de camping af. Nog één blik achterom:

Camping du Lauzart dus. Aanrader!

Het landschap dat zich ontvouwt. Zo mooi!
De eerste keer mijn zonnehoed op!

En dan opeens in de verte: de Pic du Midi. De prachtige gevorkte berg, icoon van de Pyreneeën:

Morgen zal ik hem van dichterbij zien

ik voel me helemaal in mijn element. En ik realiseer me: deze tocht zal zich de hele tijd bewegen tussen enorm genieten en er helemaal doorheen zitten.

De kunst is om niet op te geven!

Voor mezelf spreek ik een audio berichtje in met bemoedigende woorden aan mezelf, waar ik naar kan luisteren als ik het niet meer trek.

Het wordt echt rotsachtig.
In de verte ligt Borce
Het is warm!
En ja hoor, voor de eerste keer mijn stokken laten liggen na een pauze. Moest een héél eind weer teruglopen. Hopelijk gaat dit niet zo vaak gebeuren want het is erg frustrerend…

Ik nader Borce, een waanzinnig mooi middeleeuws dorpje:

ik twijfel nog even, ga ik in de herberg logeren of kampeer ik ernaast? Het begint te rommelen in de verte, dus de keuze is snel gemaakt.

Even later gaan de sluizen open. Het was een goede keuze!

Tot morgen!

Simone

Het winkeltje in de Auberge

Related posts:

GR10 – Terugblik

GR10 – Terugblik

Lieve allemaal, Ik ben nu zo’n vier weken terug van mijn GR10 avontuur, weer thuis na vele weken dagelijks wandelen,...

5 Comments

  1. Dotty Seiter

    Simone! So much beauty, so much rugged terrain, so many sweet wonderful connections with others on the path, so many decisions, so much vulnerability, so much admired candor in your writing about your journey. SO MUCH ADMIRATION and RESPECT I have for you ❤️.

    oh—ouch! so painful to have left your sticks behind you at one point!

    Reply
  2. Wieneke

    Wat een prachtig landschap! Dank voor de mooie foto’s!

    Reply
  3. Louise Hontelez

    Blij om weer wat van je te lezen. Leuk al die contacten onderweg. Geniet nog maar lekker door.

    Reply
  4. Suzanne

    Het lijkt al kanten op te gaan, in meerdere opzichten. En dat is misschien precies de bedoeling.. dikke zoen Simone!

    Reply
  5. Krijn

    Mooi verhaal weer Simone, ik hou erg van je natuurfor’s en ‘ loop soms even mee’

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *