GR10 – Dag 12 | Van Borce naar Refuge d’Ayous

Jul 8, 2023 | GR10

Vanochtend om 6 uur opgestaan, en 7.45 was ik op weg. Als laatste alweer…

De broden die de herbergier voor me heeft gebakken.
Een laatste blik op de gite.

Ik koop her dorpje Borce uit. Werkelijk een middeleeuws plaatje. Zo’n 25 jaar geleden werd in deze streek fervent actie gevoerd tegen de snelweg die er zou gaan komen.

De snelweg ligt er nu toch:

Maar er is nog steeds verzet:

Over de oude ‘route national’ loop ik naar het Chemin de la Matûre, oftewel het pad van de masten. In de 18e eeuw was er een schreeuwend tekort aan masten voor de Franse oorlogsvloot.

In deze omgeving groeiden rechte, sterke bomen, en toen de meest dichtstbijzijnde bomen allemaal gerooid waren, wilde men meer bomen diep uit het nauwe dal halen. Daarvoor werd een pad in de vrijwel loodrechte rotswand uitgehouwen. Je verzint het niet.

Het pad wordt gezien als ‘veilig’. Het is best breed, dus je stort echt niet zomaar in de diepte.

Het pad wordt ook beschouwd als een van de ‘highlights ‘ van de GR10. Omdat mij van alle kanten verzekerd was dat het safe was ging ik op pad.

Dit was een matig idee…

Het pad was misschien objectief gezien best veilig, maar mijn hoofd wilde daar alsmaar niet van overtuigd raken. Ik ben dus in totale stress naar boven gelopen, het klamme zweet in de handen.

Hier een indruk:

Na het pad volgde een bosrijk, waterrijk, modderrijk en bloemrijk pad. Genieten!

En weer een hele zwik Pyreneeën-bloemen:

Dan volgt een eindeloos lange klim naar de col d’Ayous. De moed zakt me in de schoenen. Deze GR10 is veel te zwaar voor mij…

En maar klimmen…

Ik ben aan het hijgen en puffen als een molenpaard. Later realiseer ik me: misschien is mijn tent wel heel zwaar omdat hij nat is ingepakt

Voor mijn gevoel duurt het eindeloos voordat ik de col bereik, maar dan is hij er opeens: de Pic du midi: de (misschien wel) meest fotogenieke, gevorkte berg van de Pyreneeën.

Ik zet mijn tentje op aan de rand van het lac Gentau, en zit eerste rang:

Tot het laatst gluur ik door de tentdeur naar buiten. Wat een onwaarschijnlijk uitzicht.

Ik blijf een beetje piekeren over de komende dagen. De volgende etappe lijkt me te zwaar. Waarschijnlijk moet ik ook hier beter de laaggelegen variant nemen.

Waar ik thuis achter de tekentafel steevast voor de meest uitdagende, hoogstgelegen variant kies, kies ik hier steeds voor de veiligste, laaggelegen variant. Voortschrijdend inzicht ! 😁

Na een laatste blik op de pic de midi sluit ik mijn tent.

Tot morgen!

Simone

Related posts:

GR10 – Terugblik

GR10 – Terugblik

Lieve allemaal, Ik ben nu zo’n vier weken terug van mijn GR10 avontuur, weer thuis na vele weken dagelijks wandelen,...

6 Comments

  1. Annet Verbeek

    Erg mooi om je te volgen op je blog. In alle opzichten , de beschrijving van je tocht, de foto’s ! Prachfige plek, om je tentje op te slaan. Stap voor stap en day by day..volgend jouw plan.

    Reply
  2. Dotty Seiter

    I am struck again and again by the many decisions you are making all the time from when you wake until you sleep again, and perhaps even in your sleep. And, in large measure, you are having to make the decisions without someone else at your side.

    I applaud you for navigating the high narrow part of the path cut through the mountain. Isn’t it amazing the tug-of-war that can take place between two aspects of your cognition?

    You made it through! You were well rewarded with breathtaking views of the Pic du midi from your camping spot on the edge of Lac Gentau—what a gift!

    Sending love.

    Reply
  3. Suzanne

    Wat een inspanning maar ook wat een beloning!

    Reply
  4. Suzanne

    PS Ik ben wel in verwarring over je schoenen. Ze zien er licht en gympies achtig uit? Ben je niet op solide bergschoenen, type bruin leer en Duitse degelijkheid??

    Reply
  5. Krijn

    Gelukkig heb je de tijd genomen voor foto’s. Wat een droomberg, de Pic du midi. Met een in- gelukkig gevoel je tentje ingedoken, prachtig!

    Reply
  6. Weia

    Die gite in Borce, daar hebben Rymke en ik een keer geslapen. En aan het Lac Gentau gekampeerd ook. Wij gingen daar wat hoger, die mist weet je nog?!

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *