GR10 – Dag 17 | Van Refuge d’Ilheou naar Luz Saint Sauveur

Jul 13, 2023 | GR10

Lieve allemaal!

Vanochtend werd ik wakker met een iets helderder uitzicht:

Ik eet een boterham met abrikozenjam:

Oftewel een twee dagen oud stuk stokbrood en gedroogde abrikozen. Smaakte verrassend goed! 😁

Even later breekt de zon door:


Gisteravond zette ik even de zaken op een rijtje (zie dag 16). En op basis daarvan zou elk normaal mens zeggen: lieverd, stop er toch mee!

Een wijze vriend van me schrijft:

De weg is het doel.

Het gaat er niet om de hele gr10 te lopen. Het gaat erom te lopen. En ook als het zwaar is toch de schoonheid te zien.

De schoonheid zien van het afzien ook. Jezelf tegenkomen en ervan leren. Gewoon leven dus.

Het ontroert me, want zo ervaar ik het zelf ook. Ik ervaar dit avontuur ondanks de pittigheid nog steeds als enorm waardevol en mooi. Ik ben nog steeds dankbaar dat ik het lef hebt gehad om eraan te beginnen, en dat ik daarin door mijn thuisbasis wordt gesteund.

Hij schrijft ook:

Het is jóuw pad, jóuw avontuur. Niemand verplicht je dit te doen. Wil je een rustdag, een stuk afsnijden of de bus nemen? Dat is jóuw beslissing, die je enkel aan jezelf te verantwoorden hebt.

Ook dat helpt.

Mijn GR10 blijkt een hink-stap GR10. Soms sla ik een etappe over omdat ik te moe ben, een blessure heb of omdat ik de etappe te eng of te lang vindt. Of me niet prettig voel op een bepaalde plek (Gourette, Cauterets).

Ik kan dan soms denken: ik zit de boel te flessen! Dit is niet de GR10! Maar het is wel míj́n pad, míj́n avontuur. En daar ben ik nog niet klaar mee! 😁


Ik begin pas om 9:15 uur met lopen. De bus gaat om 13:50 uur, dus ik heb alle tijd. Zingend loop ik in de mist de berg af. Zo tevreden!

Meisjes, aan de kant!
Waterval net boven Cauterets

Ik heb nog geen camping geboekt, dat is tot nu toe nog helemaal niet nodig geweest, maar nu krijg ik opeens stress: wat als ik in Luz-Saint-Sauveur nou geen camping vind? Ik bel de camping maar niemand neemt op. Toch stap ik op de bus. In Cauterets voel ik me niet prettig: er hangt een wintersportsfeer, dat is in de winter vast leuk, maar in de zomer heeft het iets troosteloos.

Van Luz-Saint-Sauveur weet ik dat het een leuk plaatsje is, daar kan ik wel een of twee dagen doorbrengen.

Eindelijk de camping te pakken: geen probleem, van harte welkom! Een pak van mijn hart.

Camping Toy is een echte stadscamping, je stapt direct het stadje in.

Bij de plaatselijke Intersport een gastankje bemachtigd. Ik kan weer thee zetten:

En verse groenten eten:

En nu heb ik maar zo weinig spullen bij me, maar toch wordt het zo snel een troep:

En tot slot: ik val met mijn neus in de boter. De komende twee dagen is hier nog het Jazz a Luz jazzfestival aan de gang.

En morgen is het quatorze juillet. Ik ben benieuwd!

Tot morgen!

Simone

Related posts:

GR10 – Terugblik

GR10 – Terugblik

Lieve allemaal, Ik ben nu zo’n vier weken terug van mijn GR10 avontuur, weer thuis na vele weken dagelijks wandelen,...

4 Comments

  1. Eva

    Na een zware dag weer een betere! En wat een wijze vriend. Helemaal gelijk heeft hij. Het is jouw GR10. En al zou je met een limo gaan, dan nog zou ik bewondering hebben voor je beslissing het te gaan doen. x

    Reply
  2. Dotty Seiter

    Hot tea! Fresh vegetables! Enough of an ’embarrassment of riches’ that your campsite gets so messy so quickly!

    Your path, your adventure, your plucky heart meeting itself on the trail.

    –––
    from What Looks Like Crazy on an Ordinary Day, by Pearl Cleage:

    Sometimes you meet yourself on the road
    before you have a chance
    to learn the appropriate greeting.
    Faced with your own possibilities,
    the hard part is knowing
    a speech is not required.
    All you have to say is yes.

    Reply
  3. Annet Verbeek

    Jazz in de pyreneën komt ook nog op jouw pad🤗
    Geniet van je kopje thee!

    Reply
  4. Annet Verbeek

    Jazz in de pyreneën komt ook nog op jouw pad🤗
    Geniet van je kopje thee!
    Je doet het zo goed ! Goed om af en toe de bus te pakken ,als het GR 10 teveel van je vraagt. Ljjkt mij ook pittig in je eentje. Iedere keer gaat dan toch de zon weer schijnen, letterlijk en figuurlijk. Hoop dat je wat van de jazz kan genieten.
    Het is een bijziondere tocht!

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *