GR10 – Dag 21 | Van Luz Saint Sauveur naar Neouvielle

Jul 17, 2023 | GR10

Lieve allemaal!

In de ochtend loste het pakjesprobleem zich eindelijk op.

Dus opeens was ik vrij om te gaan en te staan waar ik wilde, in plaats van vast te zitten in het mooie stadje Luz Saint Sauveur.

Ik besloot de bus naar Bareges – een dorpje verderop – te nemen, Een lieve mevrouw die ook in de bus zat en me vanaf Luz al aan aan het stralen was sprak me aan.

Als een lieve engel pakte ze me vast, streelde over mijn arm, zo’n schat! Alsof ze vanaf een afstand kon ruiken dat ik wel een warme knuffel kon gebruiken, die ik dan ook prompt kreeg.

Ze vertelde me stralend dat ze eindelijk op haar 70e de man van haar dromen was tegengekomen. Haar ‘prince de rêve’.

Dat mijn man me steunt om deze tocht te maken te doen vindt ze prachtig. Mensen moeten elkaar steunen om hun dromen na te jagen, vindt ze. Ze kent stellen die ‘eten elkaar op’: Ils mangent chacun.

Ze wenst me een mooie tocht en een mooi leven. We gaan elk ons weegs en ze zwaait me nog lang na. Wat een lief mens.

Voor het Bureau de Tourisme eet ik mijn laatste verse eten op.

Vanuit Bareges lift ik nog een klein stukje verder naar Tournaboup. een spuuglelijk ski-oord. Wat is het toch dat skigebieden in de zomer zo in- en intreurig maakt?

Al snel klim ik het skigebied uit en wordt het ruig en wild. ‘Magnificent granite scenery’ noemt Brian het. En magnificent is het.

De eerste rotsen.

De wei is bezaaid met gele en paarse bloemen. Zo mooi!

Dit landschap fotograferen is alleen voor de allerbesten weggelegd – want de grootsheid ervan laat zich niet zomaar vastpakken. Hier toch wat kiekjes:

Hoe kom ik over die beek heen?

Ik loop verder en kom dan een prachtig idyllisch plekje tegen. De woeste beek wordt in dit brede mini-valleitje een lieflijke stroom.

En daar ligt een wonderlijk grote steen, die me toeroept: kom toch lekker hier bivakkeren, plek zat!

Het is een magische plek Ik zet mijn rugzak tegen de steen. Hij zal al snel 6 meter lang en 3 meter breed zijn. Hoe komt zo’n joekel van een steen daar? Meegenomen door een gletsjer?

Ik besluit er mijn tent op te slaan. Het is al ruim over zessen. Ik kan Refuge d’Aygues Clueses makkelijk bereiken, maar ik weet dat het daar druk zal zijn en dat ik moeite zal moeten doen om een vlak plekje te vinden. Er is goed weer voorspeld en de hemel is strakblauw.

Ik vind het wel spannend, wat het is de eerste keer deze tocht dat ik écht alleen bivakkeer.

Het is zo mooi hier! Langzamerhand vertrekken de laatste wandelaars en heb ik het landschap voor mezelf alleen.

Moeilijk te fotograferen, maar hier een paar kiekjes:

Uitzicht vanuit mijn tent:

Dit was het voor vandaag, ik ben benieuwd of ik de halve nacht wakker ga liggen van enge geluiden, als een roos slaap, of iets er tussen in.

Tot morgen!

Simone

Related posts:

GR10 – Terugblik

GR10 – Terugblik

Lieve allemaal, Ik ben nu zo’n vier weken terug van mijn GR10 avontuur, weer thuis na vele weken dagelijks wandelen,...

3 Comments

  1. Ingrid Gorter en Renata Smits

    Wat een prachtige plaatjes Simone en wat een prachtige plek om te bivakkeren!
    Slaap lekker!

    Reply
  2. Dotty Seiter

    Simone, I bumped into words this morning written by Blake Boles, the man who runs the Homeschool Adventures trips that Caroline has participated in the past two years, about his definition of adventure—novelty, uncertainty, and emotion. You are adventuring FOR SURE!

    W O W to your campsite.

    Reply
  3. Rymke

    Wat geweldig om dit allemaal te kunnen lezen Simone! Zo vaak aan je gedacht afgelopen weken, en wat ben je al ver! Veel liefs! Rymke

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *