GR10 – Dag 26 | Van Montserié naar Montréjeau

Jul 22, 2023 | GR10

Lieve allemaal,

Ik heb een lange dag achter de rug met veel nadenken over hoe nu verder.

Ik kwam er steeds meer achter dat het Pelgrimspad, waarvan ik verwacht had dat ik er toch wel wat pelgrims tegen zou komen, werkelijk compleet verlaten was! Ik kwam helemaal niemand tegen!

Het hele gebied is heel stil. Er staan wel huizen, maar ik zie nauwelijks mensen.

Ik loop veel over asfalt. Af en toe duikt het pad een bos in, maar dat is dan zo’n duister en donker bos dat ik er eigenlijk liever niet in mijn eentje loop… Dus dan blijf ik maar liever op het asfalt. Allemaal een beetje frustrerend dus.

Mijn doel was om een dag of tien een stuk GR78 (het Pelgrimspad) te lopen, en dan daarna de trein te nemen naar Merens les Vals. Daar begint het vierde kwart van de tocht. Daar is de Ariège zo’n beetje achter de rug.

Maar doordat het Pelgrimspad eigenlijk iets unheimisch heeft: geen mensen, geen campings, geen winkels, begin ik daar een beetje aan te twijfelen. Is dat nou wel zo’n slim idee, om 10 dagen lang in de middle of nowhere rond te banjeren? Ik ben best wel in voor een uitdaging, en kan het natuurlijk als interessant persoonlijke-groei-project gaan zien, maar het is toch ook wel fijn als het een heel klein beetje gezellig is!


Ik heb in de tussentijd met mezelf afgesproken dat ik in de ‘zwam-stand’ ga. Omdat ik bijna niemand tegen kom, ben ik van plan om met iedereen maar een beetje te gaan ‘zwammen’. Bij wijze van spreken, als ik iemand tegen kom die in de tuin aan het werk is, dat ik dan zegt: ‘Dag mevrouw, wat heeft u prachtige bloemen…’

Anders spreek ik helemaal nooit meer een mens! 🙂

Op een pleintje ben ik mijn broodje aan het maken, en de zojuist gevonden pruimen aan het schoonmaken:

en dan zie ik een man een grasmaaier uit zijn auto halen. Mijn hoofd zegt: ‘Zwammen, jij!’

Dus ik knik hem vriendelijk toe, en zeg iets zwammerigs, en al gauw zijn we in gesprek. Het werkt!

Zodra ik vertel dat ik de GR 10 aan het lopen ben, en nu even een omweg aan het maken ben over de GR78, begint hij zorgelijk te kijken. Tout seule?

Ik ben dat inmiddels wel gewend, dat mensen mij courageuse vinden. maar hij begint over het gevaar van de beren in de Ariège.

Beren. Ik weet dat ze er zijn inderdaad, en dat is een van de redenen dat ik besloten heb dat ik de Ariège wil overslaan.

Maar ik voelde me al een beetje ontheemd, omdat de hele streek leeggelopen lijkt te zijn, dus de moed zakt me helemaal in de schoenen. Beren. Waar ben ik nou helemaal mee bezig.

Ik weet het even niet meer. Doorlopen op dit totaal verlaten pad, nog 10 dagen lang, dat voelt niet heel aantrekkelijk. En dan dat berenverhaal erbij: misschien moet ik het hele idee van de GR 10 maar helemaal loslaten, en overstappen op een van de andere prachtige paden die Frankrijk rijk is. .

Ik besluit om naar een camping te gaan om de zaken eens flink te doordenken. Voor de zoveelste keer! Ik word er langzamerhand wel een beetje moe van.

Ik zeg de vriendelijke man gedag, bel met Steven, die mij natuurlijk ook geen kant en klaar advies kan geven.

Ik besluit dan maar richting een camping te gaan lopen, die vlakbij een station ligt. Dan kan ik vandaaruit verder kijken. Misschien met de trein naar een ander deel van Frankrijk, misschien met de trein naar Merens les Vals. het voelt allemaal behoorlijk stuurloos.

Ik kan maar niet besluiten om in beweging te komen, en kennelijk maak ik zo’n ontredderde indruk dat er een auto stopt.

Vous avez besoin d’aide? Twee lieve vrouwen in een auto, volgens mij zijn het moeder en dochter – de dochter achter het stuur – kijken oprecht bezorgd. Ik kan ze wel om de hals vliegen.

Ik zeg dat ik graag naar de camping wil. Zij moeten eigenlijk ergens anders heen, maar gaan me er toch heen brengen.

In de tussentijd stoppen ze me twee croissants en een stokbrood toe. Ik ben getroffen, en neem het met graagte aan. Mijn eten is bijna op… Voor de zoveelste keer voel ik een verbondenheid met mensen die ontheemd zijn en blij zijn met elke hand die hen toe wordt gestoken.

Ze brengen me naar de camping, maar het is niet de camping die op ik op het oog had. Dit is een dure viersterrencamping, maar ik ben al lang blij dat ik ergens neer kan strijken.

De lieve vrouwen wachten totdat ze zeker weten dat ik een plekje heb, en rijden dan weer weg. Wat een ongelofelijke schatten! Zoveel pure goedheid kom ik voortdurend tegen!

De camping is inderdaad duur, maar ik krijg waar voor mijn geld. En picknick tafel in de schaduw, helemaal voor mezelf alleen, en uitstekende wifi. Die kan ik goed gebruiken, bij het uitpluizen van mijn mogelijkheden:

  • Ik kan doorlopen op het Pelgrimspad, en dan na 10 dagen of zo de trein nemen richting Merens les Vals. Het is het eerste stadje dat goed bereikbaar is na de Ariège. Maar dit Pelgrimspad voelt heel kaal, zo zonder mensen. Ik loop er niet echt warm voor.
  • Ik kan direct de trein nemen naar Merens. Maar ja, dan koers ik toch op de Pyreneeën aan die fysiek gezien pittig zullen blijven. Kan ik dat aan, en hoe ga ik om met de kans op onweer en eventueel toch ook beren.?
  • En ik kan de trein nemen naar een ander deel van Frankrijk, om op een van de andere prachtige paden te stappen. Maar ja, dat voelt wel heel willekeurig, en bovendien: welk pad dan? Er zijn er zoveel! Bovendien laat ik dan mijn Pyreneeënplan los, en daar word ik toch ook wel verdrietig van.
Een heel fijn ruim en beschaduwd plekje helemaal voor mezelf alleen. 😁

Het is al laat, en ik ben moe. Toch nog fijn om al mijn overwegingen even op te schrijven. Morgen verder!

Slaap lekker!

Simone

Related posts:

GR10 – Terugblik

GR10 – Terugblik

Lieve allemaal, Ik ben nu zo’n vier weken terug van mijn GR10 avontuur, weer thuis na vele weken dagelijks wandelen,...

4 Comments

  1. Dotty Seiter

    Simone, so many considerations, so many decisions!

    One thing that your trip highlights for me—because so many of your decisions have to do with basic and essential human needs of food, shelter, and companionship, and are therefore easy to recognize—is how much of everyday human life involves decision after decision after decision of all sizes and shapes. I admire tremendously your opening yourself to the particular challenges of the GR10 this summer.

    Reply
  2. Rymke

    Ha Simone, wat een lastige beslissingen! Ik hoop dat je er ook deze keer weer een mooie draai aan weet te geven, letterlijk, zodat je op mooie en veilige en niet al te zware paden terecht komt! We (wij lezers) lopen nu trouwens een dag achter, dus misschien is de situatie al lang weer anders. Ik ben heel benieuwd. Alle goeds!!

    Reply
  3. Annet Verbeek

    Wat een tegenvaller voor je, een eenzaam pelgrimspad in een verlaten streek met beren, poeh…ik snap dat je daar weg wil. Kan je niet een stukje bus of trein nemen? Daarheen gaan waar je je goed voelt en een beetje kan ontspannen, waar je af en toe wat mensen ziet.
    Mensen zijn sociale dieren, een paard kan ook niet alleen zijn.
    Dat “zwammen” haha …bracht je wel ergens. Fijn dat je weer goede mensen trof.
    Succes!

    Reply
  4. Suzanne

    Hey Simone wat veel denken en keuzes en overwegingen toch! Dat was vat niet de bedoeling, niet in deze mate. In het begin van je reis zag ik nog wel paralellen met backpacken in vreemde landen: plannen maken en dan in oorden komen die tegenvallen, of er rijdt ineens niets of er is een staking, of een modderstroom of de weg is weggeslagen, het is er vergeven van de muggen etcetera: je bedenkt iets, en moet in de helft van de gevallen je plan alsnog weer aanpassen.
    Je keuze om een lager pad te kiezen klonk zo logisch! maar helemaal geen mensen (waar zijn die??) en wel beren, oei!
    Als ik je goed ‘hoor’ dan hoor ik: niet doorgaan op deze route want het is om meerdere redenen niet fijn, en niet de Pyreneeën verlaten want dat is een te grote teleurstelling. Kun je je niet aansluiten bij anderen die het ook wat te spannend vinden alleen dat bepaalde deel hogerop te lopen? Zijn daar geen facebook groepjes voor..? Nu je toch op de luxe camping bent kun je wel goed de tijd nemen om et te doordenken. Meid heel veel succes!

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *