GR10 – Dag 28 | Van Montréjeau naar Latour-de-Carol-Enveitg

Jul 24, 2023 | GR10

Lieve mensen,

Tot op het laatst heb ik nog getwijfeld of ik wel terug zou gaan naar de GR10, maar ik pak toch de trein, alleen ga ik nog net een paar haltes verder oostwaarts, en kan ik van daaruit de ‘Gele Trein ‘ nemen. Daarover later meer.

Dat heb ik zojuist in de trein besloten. Dan ben ik nog net iets verder weg van het verspreidingsgebied van de beren.

Eén verhaal van de meneer die mij een paar dagen geleden waarschuwde tegen de beren ging namelijk over Mérens les Vals.

Vlak na Merens zijn beroemde warmwaterbronnen, met daarbij natuurlijke ‘badkuipen’ van steen. Je kunt dus heerlijk in het warme water gaan liggen tijdens de wandeling. Maar: zo ging zijn verhaal, de beren doen het zelfde. Die houden ook wel van een warm bad :-). Je ziet het voor je…

Nog een ander ding dat me niet lekker zat, was dat de camping-eigenaar uit Mérens zei – toen ik hem er naar vroeg -: ‘ Nee joh, die beren zijn helemaal niet gevaarlijk, die zijn banger voor jou dan jij voor hen. Je moet gewoon je eten niet in je tent laten liggen.’

Tja, en dan moet je net zo’n bangerd zijn als ik… Ik zie me al liggen in mijn tentje tijdens een bivak. Elk ritseltje en kraakje zou me helemaal tegen het plafond doen vliegen.

Daarnaast speelt dat ik voel dat mijn energie aan het opraken is. In het begin in Baskenland was het soms ook zwaar, en had ik ook tegenslag, maar toen had ik nog een flinke voorraad frisse energie, ik was nog maar net vertrokken.

Nu ben ik al best lang onderweg. De tocht is een pittig. Fysiek, maar vooral ook mentaal. Daarom denk ik dat het goed is dat ik het laatste stuk behapbaar houd.

Steven zei nog tegen mij, ruim voordat ik vertrok: waarom ga je niet tot de helft, dat is ook al heel mooi? Hij had natuurlijk meer dan gelijk. Waarom ben ik zo koppig, waarom maak ik toch altijd veel te grote plannen 🙂 ?

Ik kan er nog steeds om lachen, En het helpt ook om het allemaal hier op te schrijven.


Vanaf station Latour de Carol is het maar een klein eindje lopen naar de camping, vanwaaruit ik morgenochtend vroeg de Gele Trein ga nemen.

Ik heb nog nooit zo’n klein en rotsachtig plekje gehad:

In een sneu hoekje sta ik weggedrukt. Omdat de grond zo rotsachtig is, krijg ik mijn tent maar moeizaam opgezet. Waar ik maar de haringen in de grond probeer te krijgen, het lukt niet. Mijn tent is diagonaal van ontwerp, maar op de foto zie je hoe raar hij opgezet staat.

De camping is een beetje liefdeloos opgezet – ik betaal ook echt een schandalig bedrag voor zo’n rotplek – maar het meisje dat als vakantiebaan de camping runt is een engel.

Ik ben vergeten om contant geld te halen, en in berghutten moet je meestal met cash betalen – geen pinautomaten hoog in de bergen.

Weer een stresspunt erbij: ik zie me al bij zo’n berghut staan, zonder mogelijkheden om te betalen.

Een pinautomaat is ver weg, maar geheel volgens mijn mijzelf opgelegde regels vraag ik haar om hulp. Ze brengt me met liefde met de auto naar de pinautomaat. Zulke relatief kleine dingen zijn zó waardevol!

‘s Nachts begint het te onweren. Ik sta inmiddels op scherp en pak al mijn spullen, inclusief mijn slaapzak, in de drybags. Wat ben ik toch blij met die dingen: omdat alles goed georganiseerd is, is het een relatief kleine klus.

Ik ga om één uur ‘s nachts de tent uit om alle haringen te controleren. Ook al staat de tent een tikje gedraaid, hij staat vast als een huis.

Ik zit het onweer uit: een mooi moment om dit blog bij te werken. Hopelijk lukt het me om nog een tukje te doen voordat de wekker gaat om de Gele Trein te nemen.

Lieve groet, dank voor het meelezen van alle gedoe en tot morgen!

Simone

Related posts:

GR10 – Terugblik

GR10 – Terugblik

Lieve allemaal, Ik ben nu zo’n vier weken terug van mijn GR10 avontuur, weer thuis na vele weken dagelijks wandelen,...

2 Comments

  1. Weia

    Entveig klinkt naar Catalaans, je derde taalgebied! Over dat die beren banger zijn voor jou dan andersom, dat klopt natuurlijk. Het is heel erg moeilijk om een beer tegen te komen. Dat zou mij niet tegenhouden 😉

    Reply
  2. Dotty Seiter

    My favorite teaching from this post: according to my self-imposed rules I ask her for help.

    Yes, yes, yes.

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *