GR10 – Dag 9 | Van Logibar naar Lescun

Jul 5, 2023 | GR10

Lieve allemaal!

Allereerst: Het bijhouden van dit blog helpt mij heel erg om alles wat ik meemaak te verwerken. er gebeurt elke dag zoveel dat het fijn is om alles op te schrijven. En dan is het extra leuk als iemand anders het ook nog eens leest! 🙂

Het is fijn dat ik gisteren mijn tent niet hoefde op te slaan, en fijn dat ik een droog onderkomen heb. Aan tafel heb ik meteen een heel fijn gesprek met een echte Pyreneeënliefhebber.

Hij begrijpt heel goed waarom ik zo van de Pyreneeën houd. De Alpen zijn prachtig en indrukwekkend, maar de Pyreneeën zijn ruig en wild, en relatief ongeschonden door toerisme. Uiteindelijk natuurlijk onvergelijkbaar en allebei wonderschoon.

De Auberge de Logibar

Hoe fijn het ook is om een dak boven je hoofd hebben, het slapen in een tent heeft ook absoluut voordelen.

Hier slaap ik onrustig, omdat ik de hele tijd bang bent mijn kamergenoten wakker te maken.

‘s Nachts besluit ik om het komende stuk niet te gaan lopen. Ik vond de modder gisteren zo heftig, en in de gids lees ik dat de kalksteen van de komende etappes glibberig kan zijn als het nat is. En daar zit ik niet op te wachten in een gebied met allerlei kloven. Ook lees ik dat je in dit gebied goed moet letten op de markeringen, omdat je tussen de labyrintische rotsformaties in dit gebied makkelijk kunt verdwalen. Het voelt gewoon niet goed, hoewel ik het ook heel stom vind om alweer een stuk over te slaan.

Het liefst zou ik liften naar Lescun, een heel eind verderop. Daar is een winkel en een geschikte camping. Hoor ik van wandelaars die in de tegenovergestelde richting lopen. Maar alles is ver weg van alles hier, en openbaar vervoer is er al helemaal niet.

Ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Timothé, die ik op dag 2 ook al tegenkwam in Ainhoa en die ik nu tot mijn vreugde opnieuw ontmoet, spreekt me moed in.

In de gite verblijven ook twee andere Nederlanders. Zij hebben een reis met bagagevervoer geboekt, en wie weet kan ik met hun bagagevervoerder mee reizen. Wat is wijsheid?

Ik besluit te wachten in de hoop dat ik mee mag naar Saint Engrace of verder. Ik zet mij op het terras van de gite, zodat er geen enkele kans is dat ik de auto mis.

Het is fijn dat ik daar lekker kan zitten onder het genot van wifi, maar het is ook onzeker, want wie weet kan ik helemaal niet mee, en wat moet ik dan?

Ik heb totaal geen zin om nog een keer in de gite te slapen, en het is te laat om alsnog de berg op te gaan. Toch kan ik nog wel lachen en heb ik er wel vertrouwen in.

Zodra de man van de bagagevervoer komt, loop ik op hem af om te vragen of ik mee mag. Dat mag! Prijs de Heer!

Guillaume zal mij afzetten bij het hotel Piellenia in het plaatsje Tardets, alwaar zijn collega Jean Pierre me zal ophalen om me naar Saint Engrace te brengen.

Omdat de Tour de France vanmiddag door dit gebied gaat, is de grote weg afgesloten. Het wordt dus een avontuurlijke tocht door de kruipdoor sluipdoor weggetjes de Frankrijk rijk is.

Na een gezellige tocht zet hij me af bij het hotel:

Zo fijn, deze warme behulpzaamheid! Met een handdruk nemen we afscheid:

En ik zet mij prinsheerlijk aan de koffie. Wat zal de rest van de dag me brengen? Het blijft een avontuur.

Un petit café
Uitzicht op het plein in Tardets

Rond 16.15 komt zoals afgesproken Jean Pierre me halen. Wat een Baskische hartelijkheid en hulpvaardigheid!

Jean Pierre blijkt helemaal naar Lescun door te rijden. Dat komt fantastisch goed uit. Ik zie in dit natte weer (het is nog niet over) de Baskische modder niet meer zitten.

De hele rit is één grote gezellige gratis Franse les waarin ik van alles leer, onder andere hoe je valse honden van je af kunt schudden. Wat wil een mens nog meer?

Jean Pierre zet me af bij camping Lauzart bij Lescun:

En daar duik ik nu mijn tentje in.

Tot slot: Guillaume en Jean Pierre, dank jullie wel voor jullie zorgzaamheid. Onbetaalbaar!

Tot morgen!

Simone

Related posts:

GR10 – Terugblik

GR10 – Terugblik

Lieve allemaal, Ik ben nu zo’n vier weken terug van mijn GR10 avontuur, weer thuis na vele weken dagelijks wandelen,...

7 Comments

  1. Marianne Mooijer

    Hoi Simone, Ik geniet van je tocht vanaf de bank in Vleuten. Wat een reis met prachtige landschappen en mooie ontmoetingen!

    Reply
  2. Corinna

    ik volg ook al je blogs, heerlijk om te lezen, om mee te genieten en mee te leren! En Lescun, daar hebben P en ik ook ooit op de camping gestaan 🙂
    ik hoop wel dat het snel wat droger wordt daar voor jouw wandelplezier.

    Reply
  3. Tiets

    Met bewondering lees ik je wandelblogs. Fijn voor ons dat je daar tijd voor neemt/hebt. Succes! Zing je onderweg??😉😘

    Reply
  4. Tiets

    Met bewondering lees ik je wandelblogs. Fijn voor ons dat je daar tijd voor neemt/hebt. Wat een avontuur. Succes! Zing je onderweg??😉😘

    Reply
  5. Krijn

    Bonjour Simone, ik lees je berichten steeds en vind het bijzonder hoe gedetailleerd je alles opschrijft. Vooral interessant om te lezen en daarmee zo’n open inkijk te krijgen in wat belangrijk voor je is. Normaal gesproken slaan mensen die dingen over omdat ze het te druk in hun hoofd hebben…. grappig te bedenken dat ik als thuiszitter deze dingen zou schrijven: net mijn derde kop koffie genomen, nu aan het stofzuigen omdat ik me nog wat hyper voel na dat derde bakkie. Hoop straks rustig te gaan lezen of piano spelen. Mijn stem…….
    Wat ik maar wil zeggen: je maakt lange intensieve dagen en het is zoals je zegt ook een stukje overleven. Kleine dingen doen er dan toe en krijgen gelijk de waardering die ze verdienen.
    Ik vind de mistfoto’s en beschrijving prachtig, met de verschillende opdoemende dieren. Naast de foto’s van al die mensen die je ontmoet. Bon courage et ” n’oublie pas d’ecrire tes mots et vocabulaire nouvellement appris”

    Reply
  6. Dotty Seiter

    Simone, I am noticing and appreciating the number and content of your decisions each day—so different from day-to-day at home. You have no doubt established little routines and practices particular to your current circumstances but, overall, your days are filled in ways so different from day-to-day at home! I am cheering you as you navigate.

    Reply
  7. Weia

    Ik vroeg me af waar je was toen ik zag dat de tour dat ski-oord aan zou doen waar de GR doorheen loopt. Je hebt dat stukje overgeslagen! Het gaat zo: door dat ski-oord, omhoog, een paar meter echt recht omhoog een rotswand opklauteren. Een gier zat een stukje hoger naar ons te kijken, als potentieel neergestort lekker hapje. Toen daarboven prachtig gekampeerd, tent snachts omgewaaid, het spookte. Lange afdaling naar Lescun. Daar heb ik je gebeld vanuit een telefooncel, zo ging dat toen. Het was in de telefooncel dik 40 graden.

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *